W końcu postanowiłam napisać coś dłuższego. Hyh.

* mysli co napisać *
..hell yeah. ;d

Dooobra. Może nie jest u mnie najlepiej, ale i najgorzej też nie.
Yh, jest tragicznie.'

Napisałabym tak 30 minut temu. Dziękuję Sauronowi - potrafię wyjść z najgorszego swojego "dołka" ( ja pierniczę, mózg mi wyginął..' ) po kilku słowach i... muzyce. Powinnam swoje łapska teraz całować, bo gdyby nie to, że jeszcze jako tako trzeźwo myślę, dawno bym skończyła powieszona na lampie, jak niechciane emo. :'D

Nikt mi nie pomógł albo raczej wymyśliłam swojego przyjaciela i z nim przez te smutne 30 minut rozmawiałam.
Pomogło? Owszem, polecam Gryzeldę, bo tak ów przyjaciela nazwałam, na przyszłość.


W związku z tym, że wzięło mnie na rozpisanie i jęczenie, napiszę się choć raz porządnie byście tego nie skomentowali, jak zawsze.
However...

Byłam dziś w końcu na dworze. Cholernie mnie nogi bolały. |D' Musiałam w końcu ruszyć się sprzed piekielnego pudełka, więc tak też zrobiłam. :3

Wszystko byłoby fajnie, gdyby nie to, że zagryzłam prawie na śmierć kolegę. =^^+ ...Keeeirrr<3
*zatyka łapą podły ryj Saurona* Cichaj idioto.
Tak więc... wyżyłam się z pewnego powodu i chyba jest mi lepiej. + to powyyyżej, na górze.

Gosia dziękuję za herbatę
Akurat się taki tekst pojawił w piosence, ehehe.<:
Jakaś aluuzja? Skądże.



No i ogółem wieśmajster, wichmajster jest do dupyyyy. Albo to po prostu ja jestem do dupy, ale tą kwestię pomińmy. xD Nie na to czas.

Pierdolnij mnie w głowę wełnianym młotkiem!

Kolejnyyy! Zaraz naprawdę zacznę się śmiać. :'D


Nie noo, ludu, dobrze jest. ;d Nieco pesymistycznie, nieco pozytywnie...
* Sauron głaszcze ją po łbie*
Pewnie, Krwista, pewnie...


No cóż i jeszcze jedna, jako tako, ważna sprawa.


To, że moje art'y są istotnie do dupy, to nie musicie od razu je przekreślać. Wątek z fav'ami mi już przeszedł, ale problem z komentarzami NIE.

Chociaż i tak sama z siebie się śmieję, że zdjęcie rozpieprznika Vayka ma więcej fav'ów od jakiejkolwiek innej pracy, która mnie się podobała. : D

Odejdę na emeryturę.

Co ja tam chciałam jeszcze...

A! Że dzisiaj w końcu do mnie doszła pewna, istotnie ważna, rzecz.

Za dużo od ludzi chcę. Za dużo wymagam. I utwierdzam się w myśli, że jak to chcę i jak tak myślę, to to jest, a w praktyce potem się okazuje, że nie i jestem wielce rozczarowana. Mam za dużo wymagań jak dla siebie i dla osób postronnych.

Nawet dzisiaj mój uroczo-szczery kolega stwierdził, że powinni mnie odizolować od społeczeństwa, bo nigdy nie będę miała w nim dobrze.

Choleraaaa, dlaczego to jest prawda? <3

Uważaj! Nie podchodź tak bardzo blisko! Ksz...


Wesołych.



Friends
100 Pic Challenge